Rus en vrede...

Ek wou Maandag al hierdie stukkie skryf, maar my liggaam het geweier. Die bed was soos 'n magneet.
Ek kan in elk geval nie veel van Maandag onthou nie. Ek weet ek was in 'n vergadering, maar wat gesê of besluit is, is nou net 'n dowwe gemompel wat in my onderbewussyn plek soek om begrawe te word. RIP.
Ek weet ook dat ek gou inkopies vir die week by Woolies wou gaan doen. Daarvan het niks gekom nie. Ek wou ook gaan draf. Daarvan het minder gekom. Wat ek wel kan onthou, is dat ek lanklaas so lekker geslaap het. Ek het om 18:30 in my kamer ingestap, uitgetrek en op die bed neergeval. Dinsdag oggend het die alarm om 06:00 afgegaan. Dis al wat ek weet. 'n Aardbewing kon die brug laat omval het, of die Opera huis tot 'n bondel puin verminder het, ek sou nie wakker geword het nie. Dit was diep en dit was salig.

Natuurlik is dit te danke aan Johann se besoek.
Ons het besluit om so min as moontlik van die naweek se beskikbare tyd te vermors. Dus het ons vir ons 'n kar gehuur, en gery en fotos geneem, en gery, en fotos geneem, en gery, en fotos geneem...
Ons het Vrydag laat middag eers by Bondi gestop. Daarna is ons deur Coggee toe. Toe vertel Johann van 'n begrafplaas wat hy tydens sy vorige besoek ontdek het. Daar het ons amper 3 ure spandeer, dit is net so 'n mooi en atmosferiese plek. Om middernag was ons nog steeds besig om fotos daar te neem. Natuurlik het Johann ook sy sports met my gehad, deur my so skrik te maak dat ek amper myself bek%k het. Ons het so met die foto nemery mekaar verloor, waarna ek hom begin soek het. Na sowat 5 minute se gesoek in 'n begrafplaas om middernag, dan begin jou verbeelding allerhande beelde en stories opdis. Al wat ek kon hoor is die gesuis van die wind deur die bloekom bome, en die branders soos hulle breek op die stand in die vêrte. Johann het agter een van die grafstene vir my lê en inwag. Nou ja, die gevolg daarvan was 'n klomp Afrikaanse swets woorde!
Maar dit was als die moeite werd, want beide ek en Johann het 'n paar goeie fotos daar geneem.

Om 2 uur daai oggend het ons eers in die bed gekom, net om 4:30 weer op te staan en terug Coggee toe te gaan vir nog fotos. Die was reënerig, maar ons het die beste gemaak van die situasie. Johann het meer inspirasie as ek gekry en 'n paar wen fotos van die see by Coggee geneem. Ek dink ek het nog aan die skok van die vorige aand gely.

Daarna is ons na die Royal National Park toe. Behalwe vir die ongerepte natuurskoon en ongelooflike foto geleenthede, was daar ook ander oomblikke van samesyn. Heerlike koue gemmerbier, beer-shandy onder die bloekom bome, en fish en chips by 'n plek met die naam van Bungeree. Ons moes in die kar eet, want die vlieë was in hulle miljoene daar om ons te help eet. En dan ons soektog na die goedkoopste brandstof om vol te maak voor ons in Sydney aankom.

Sondag oggend is ons vroeg lughawe toe om vir Johann te gaan aflaai vir die lang vlug huistoe. Daar het ek die kar gelos en die trein gesoek wat my na die A1 Grand Prix toe sou vat. Natuurlik het ek vergeet dat my "Travelpass" kaartjie nie by die lughawe stasie werk nie. Ek het geweier om $10 te betaal vir 'n passthrough, so ek moes die bus Bondi Junction toe vat, en dan van daar af die trein Blacktown toe. Na 'n lang trein en bus rit ek ek uiteindelik by die Eastern Creek Raceway aangekom.
A1 het nog nie die glamour van F1 nie, so alless is baie meer informeel. Daar was ook nie soveel mense nie, so ek kon sit waar ek wil.
Ek het die ongeluk van die Japanese drywer gesien gebeur. Gelukkig was hy OK.

Sondag aand was ek poot-uit. Ek is reguit bed toe, moeg maar siels gelukkig. Ek het gou aan die slaap geraak, maar nie voor ek eers nog 'n dag op die kalender uitgekrap het nie...


Kyk gerus na Johann se prag fotos wat hy tydens die naweek geneem het hier